Un dos pais da Internet, Vinton G Cerf, anuncia a súa xubilación

Vinton G. Cerf, unha das figuras máis relevantes da historia da informática e considerado un dos pais de Internet, deixará a vindeira semana o seu posto como vicepresidente e principal embaixador de Internet en Google, pechando así unha traxectoria de máis de vinte anos na compañía.
O anuncio produciuse durante a conferencia Open Frontier, organizada polo Laude Institute, onde o profesor da Universidade de California en Berkeley Dave Patterson revelou a retirada de Cerf ao presentalo ante o público. «Vint leva máis de vinte anos en Google e xubílase dentro dunha semana, así que creo que merece un aplauso por unha carreira bastante boa», comentou con humor, provocando a ovación dos asistentes. Google non confirmou oficialmente a información.
Cerf, de 83 anos, desenvolveu xunto con Robert Kahn os protocolos de comunicación que serviron de base para a Internet moderna. O seu traballo na creación e difusión de TCP/IP desde a década de 1970 permitiu que redes informáticas de distinta natureza puidesen comunicarse entre si mediante un conxunto común de regras, converténdose nun dos alicerces da rede global. A súa contribución valeulle numerosos recoñecementos, entre eles o Premio Turing e a Medalla Presidencial da Liberdade dos EE.UU.
Desde a súa incorporación a Google en 2005 ocupou o cargo de vicepresidente e Chief Internet Evangelist, un título pouco habitual que simbolizaba a súa misión de promover o desenvolvemento e a expansión dunha Internet aberta.
Durante a conferencia participou nun debate xunto con outros referentes da informática, como François Chollet (creador da biblioteca Keras e cofundador de Ndea), John Ousterhout (impulsor da linguaxe Tcl e cofundador de Electric Cloud) e Matei Zaharia (cofundador e director tecnolóxico de Databricks). A conversa centrouse na importancia de crear proxectos de código aberto capaces de perdurar no tempo, nun momento no que boa parte do desenvolvemento da intelixencia artificial está concentrado nun reducido número de grandes laboratorios.
Cerf defendeu que a expansión dos axentes de intelixencia artificial, capaces de actuar de maneira autónoma e colaborar entre si, obrigará á industria a recuperar a importancia dos estándares abertos. Ao seu xuízo, a interacción entre sistemas desenvolvidos por organizacións diferentes esixirá protocolos comúns que garantan a interoperabilidade.
«O modelo de IA baseada en axentes, con múltiples axentes de distintas procedencias interactuando entre eles, vai obrigar á composibilidade e á necesidade de interoperabilidade e estandarización», afirmou.
Mentres algúns participantes consideraban que a comunicación en linguaxe natural sería suficiente para que os modelos lingüísticos colaborasen entre si, Cerf mostrouse convencido de que serán necesarios estándares formais. Segundo explicou, o inglés presenta demasiadas ambigüidades para garantir que dous axentes comprendan exactamente os compromisos que adquiren durante unha interacción.
«Non creo que o inglés vaia ser a mellor opción. Ten flexibilidade, pero tamén ambigüidade, e a precisión na interacción entre axentes vai ser moi importante. Un axente necesita ter a certeza de que o outro entendeu aquilo que acaban de acordar», sinalou.
Para ilustrar os riscos da comunicación en linguaxe natural, recorreu ao coñecido xogo do «teléfono estregado»: «Lembrade aquel xogo no que se lle murmura unha mensaxe a alguén e, cando chegaba á décima persoa, era completamente distinta. Imaxinade un conxunto de axentes falando entre si en linguaxe natural; resulta bastante aterrador».
A sesión rematou cun ton máis distendido cando Patterson lembrou que Cerf xa destacaba durante os seus anos de estudante polo seu xeito de vestir. «Sempre foi o informático mellor vestido que coñecín. Recordo que, sendo estudante de posgrao nos anos setenta, xa levaba camisa e gravata», comentou.
Cerf confirmou a anécdota entre risas: «É totalmente certo. Mesmo levaba chaleco. Dalgún xeito sempre quería destacar e, en vez de deixarme o pelo longo ou poñer algo no nariz, pensei que vestir de maneira diferente era unha boa forma de facelo».