Apple detalla as malas prácticas polas que demanda a OpenAI

A revelación do contido íntegro da demanda presentada por Apple ante o Tribunal do Distrito Norte de California o pasado 10 de xullo de 2026 achega novos detalles de extrema gravidade sobre o alcance deste presunto caso de espionaxe industrial. O texto xudicial non só confirma a fuga de información, senón que describe con precisión un elaborado sistema de infiltración que inclúe o uso de fallos informáticos, a subtracción de pezas físicas e a manipulación de provedores exclusivos de Apple.
Un dos elementos máis rechamantes que revela o documento é o método empregado polo enxeñeiro Chang Liu para facerse coa propiedade intelectual de Apple. Segundo a denuncia, tras incorporarse a OpenAI en xaneiro de 2026, Liu descubriu e explotou unha vulnerabilidade de autenticación pouco común nos servidores de Apple que lle permitiu manter o acceso directo aos repositorios confidenciais de enxeñaría da súa antiga empresa. Lonxe de alertar sobre o erro, o enxeñeiro celebrouno a través de mensaxes privadas cunha compañeira que aínda traballaba en Apple, Yu-Ting Alyssa Peng, exclamando «LOL, descubrín que podo acceder, que divertido», ao que ela respondeu de inmediato cun «estou lista».
A través deste acceso non autorizado, Liu descargou ducias de arquivos que contiñan máis de mil páxinas de especificacións técnicas de circuítos complexos e metodoloxías de probas para as placas base de futuros dispositivos. Peng tamén acabou abandonando Apple para unirse a OpenAI en abril de 2026.
A demanda tamén detalla a participación de Tang Tan, actual xefe de hardware de OpenAI. Apple acusa a Tan de esixir aos candidatos procedentes da firma de Cupertino que acudisen ás entrevistas de traballo cargando con pezas físicas e prototipos de Apple (como baterías, encapsulados de circuítos SIP, placas base mlb, blindaxes e carcasas de vidro traseiro de diferentes cores) para utilizalos como material de demostración en sesións de show and tell. A audacia do proceso de selección alarmou a algún dos propios candidatos, que chegou a admitir por chat que non sabía que estivese permitido sacar ese material das oficinas.
Para facilitar estas prácticas e garantir que os enxeñeiros puidesen extraer a maior cantidade de datos antes de marchar, a cúpula de OpenAI distribuía entre os futuros contratados un documento confidencial de Apple catalogado como Need to Know. Este ficheiro detallaba os protocolos internos que os xestores de Apple activan cando un traballador presenta a súa dimisión. Con esta información en man, OpenAI instruíaos sobre como evitar a entrega das dúas semanas de aviso para esquivar o temido paseo de saída no que a seguridade de Apple lles retiraría de golpe o acceso aos sistemas.
Finalmente, a denuncia estende a acusación de espionaxe á cadea de subministración global de Apple. O documento relata como OpenAI enganou a un socio industrial especializado no deseño e modelado de metais que traballa en exclusiva para Apple. A tecnolóxica dirixida por Sam Altman fixo crer ao provedor que contaba co permiso explícito de Cupertino para que este lle aplicase aos novos prototipos de OpenAI un método secreto de pulido e acabado que Apple tardara anos en perfeccionar. Do mesmo xeito, OpenAI utilizou terminoloxía interna e segredos de deseño para abordar a outro fabricante clave de compoñentes de alimentación e baterías, realizándolle preguntas técnicas moi específicas que só un membro do equipo interno de Apple podería coñecer.
Segundo a demanda presentada por Apple, o transvasamento de profesionais cara á firma dirixida por Sam Altman converteuse nun fluxo constante nos últimos anos. A compañía de Cupertino estima formalmente que o goteo de talento supera xa os 400 traballadores que deixaron Apple para incorporarse ás filas de OpenAI.

Este volume de transferencias reforza a tese de Apple de que existe unha estratexia institucionalizada para asimilar non só segredos comerciais específicos, senón tamén o coñecemento operativo acumulado por estes enxeñeiros.