Unha xuíza frea temporalmente a fusión entre Paramount e Warner

A adquisición de Warner Bros. Discovery por parte de Paramount Skydance, valorada nuns 110.000 millóns de dólares, atopou un importante obstáculo xudicial nos EE.UU. despois de que un tribunal federal ordenase a suspensión temporal da operación tras a demanda presentada por unha coalición de doce estados, que considera que a fusión vulneraría a lexislación antimonopolio.
A xuíza federal Araceli Martínez-Olguín, do Tribunal de Distrito do Norte de California, concedeu unha orde de restrición temporal que impide ás dúas empresas completar a operación ou avanzar na integración das súas actividades durante un período inicial de 14 días. Na resolución, a maxistrada conclúe que os estados demandantes expuxeron «cuestións serias sobre o fondo» do caso que xustifican manter o status quo mentres se analiza a legalidade da operación.
A demanda, liderada polo fiscal xeral de California, Rob Bonta, sostén que a unión reduciría a competencia en tres mercados principais: a distribución cinematográfica de grande estrea, a distribución das películas con maior recadación prevista e a licenza de canles de televisión por cable básico.
Segundo os estados, a operación reuniría dous dos cinco grandes estudios de Hollywood e dous dos maiores grupos de televisión por cable dos EE.UU., o que podería traducirse en menos competencia para salas de cinema, distribuidores e espectadores. A orde xudicial sinala que a empresa resultante controlaría os estudios Paramount Pictures e Warner Bros. Pictures, máis de cincuenta canles de televisión por cable, HBO e Showtime, a cadea CBS e os servizos de streaming Paramount+, HBO Max e Discovery+.
Na súa resolución, a xuíza considera que os demandantes presentaron indicios sólidos de que a operación podería incrementar significativamente a concentración do mercado da distribución cinematográfica. O tribunal destaca que a análise achegada polos estados prevé unha cota próxima ao 27 % nese mercado e un incremento relevante do índice Herfindahl-Hirschman (HHI), empregado habitualmente para medir a concentración empresarial.
Martínez-Olguín tamén rexeitou, nesta fase inicial do procedemento, o argumento de Paramount de que a fusión xeraría eficiencias no mercado do streaming capaces de compensar posibles efectos negativos noutros segmentos. A resolución lembra que a xurisprudencia estadounidense rexeitou reiteradamente esa defensa cando existen riscos para a competencia no mercado afectado.
A xuíza considera ademais que permitir o peche da operación antes de resolver o litixio podería provocar un dano difícil de reparar, xa que a integración das dúas compañías sería «extraordinariamente difícil» de desfacer unha vez compartisen información sensible, reorganizasen as súas estruturas ou reasignasen persoal.
Rob Bonta cualificou a decisión como «unha primeira vitoria crítica» para impedir que a megafusión chegue a materializarse. «A historia demostra o que ocorre cando unhas poucas persoas concentran un enorme poder sobre mercados centrais para a vida dos estadounidenses: menos oportunidades, peores produtos e peores servizos para todos», afirmou.
Paramount defendeu, pola súa banda, que as acusacións carecen de fundamento. Nun comunicado asegurou que os mercados definidos polos estados non reflicten a realidade actual do sector audiovisual e reiterou que a operación é «legal, favorable para a competencia» e beneficiosa para consumidores, creadores, traballadores e para a industria do entretemento. A empresa anunciou que continuará defendendo a transacción durante o proceso xudicial.
O calendario fixado polo tribunal prevé que os estados presenten a súa solicitude formal de medida cautelar antes do 23 de xullo, mentres que a vista sobre esa petición está prevista para o 3 de agosto. A orde temporal poderá manterse vixente ata esa audiencia se ambas as partes así o acordan.