A FCC autoriza a rede de satélites de SpaceX

O lanzamento do satélite español Paz por parte de SpaceX pode ser o comezo dalgo grande, xa que como carga o Falcon 9 tamén incluía un par de microsatélites para probar a futura constelación de satélites Starlink, que a semana pasada recibiu finalmente autorización da Comisión Federal de Comunicacións (FCC), de xeito que a compañía espacial de Elon Musk poderá construír, despregar e operar un sistema de 4.425 satélites non xeoestacionarios que ofrecerán servizos de telecomunicacións dende unha altura de entre 1.110 e 1.325 quilómetros (moi inferior á dos satélites actuais, o que reducirá considerablemente a latencia).
A intención de SpaceX é comezar a dar servizo en 2019, aínda que non está previsto que complete a súa constelación de satélites ata 2024, tendo que comprometerse a empresa a que en marzo de 2024 terá o 50% dos seus satélites en órbita e a totalidade dos mesmos antes de marzo de 2027.
Confíase en que Starlink poida servir para achegar servizos de banda larga a EE.UU. e outros países do mundo dun xeito fiable, rápido e asumible, o que resultará especialmente atractivo para territorios con malas redes de telecomunicacións.
Aínda que Starlink ten xa autorización da FCC, agora é preciso que reciba unha autorización análoga por parte da Unión Internacional de Telecomunicacións (ITU), xa que estamos ante un servizo que pretende operar en todo o planeta, polo que terá que cumprir con certas normas que permitan a coexistencia desta infraestrutura con outros servizos de telecomunicacións.
SpaceX non só ten prevista esta constelación inicial de satélites, senón que tamén aspira a colocar outros 7.500 satélites a unha altura inferior, para reducir a latencia e mellorar a súa capacidade, aínda que inicialmente a latencia parece que podería ser bastante boa: estímase que para conexións Gigabit conseguiría retardos de só 25-35 milisegundos (cando os satélites actuais teñen latencias que parten dos 600 millisegundos).