A UVigo, a UDC e o CATEC preparan o terreo para usar drons no mantemento dos parques eólicos mariños

Co fin de empregar drons en operacións de mantemento de parques eólicos situados no mar, nacía o pasado mes de novembro o proxecto Eagle. Detrás deste traballo está un equipo con sede na Universidade de Vigo e con colaboración da Universidade da Coruña e do Centro Avanzado de Tecnologías Aeroespaciales (CATEC). Trátase dunha dixitalización do espazo aéreo e mariño para o despregue de sistemas aéreos non tripulados aplicados ao mantemento de parques eólicos offshore.
Esta idea está financiada polo programa de Transición Ecolóxica e Dixital (TED) do Ministerio de Ciencia e Innovación e a súa coordinación recae en Higinio González e Elena Martín, persoal docente e investigador da Escola de Enxeñaría Aeronáutica e do Espazo e membros do novo Instituto de Física e Ciencia Aeroespacial do campus de Ourense. A participación da Universidade da Coruña está liderada polo investigador Marcos Míguez e a do Centro Avanzado de Tecnologías Aeroespaciales (CATEC), da Fundación Andaluza para el Desarrollo Aeroespacial, por Antidio Viguria. O proxecto desenvolverase deica novembro de 2024.
Cómpre sinalar que a produción de enerxía eólica nos parques situados no mar, detallan dende a organización de Eagle, “tense multiplicado exponencialmente no último lustro e prevese que se siga incrementando durante os vindeiros anos, para contribuír tamén a alcanzar os obxectivos climáticos e de descarbonización da produción eléctrica”. Neste eido, engaden, “Galicia é unha comunidade autónoma que presenta gran potencial”.
O Pacto Verde Europeo, comenta o equipo do proxecto, “transformará a UE nunha economía competitiva e eficiente no uso de recursos para deter o cambio climático e a degradación do medio ambiente” e “o cumprimento de ambiciosos obxectivos como a eliminación das emisións netas de gases de efecto invernadoiro para 2050 e o crecemento económico desvinculado do uso de recursos naturais, require, entre outros, aumentar as instalacións de enerxía eólica mariña dos 12 GW instalados ata 2020 a 300 GW en 2050”. Para poder lograr este reto, apuntan, “a enerxía eólica offshore debe continuar mellorando e reducindo os seus elevados custos de operación e mantemento, xerados principalmente polas condicións ambientais complexas, e en ocasións hostís, do mar”.
Dende o proxecto Eagle engaden que, “o mantemento é unha das operacións máis custosas na explotación das infraestruturas eólicas offshore e as aeronaves non tripuladas poden contribuír á inspección da infraestrutura e á realización de operacións de tipo loxístico”. As vantaxes do uso de drons neste senso son: a rapidez de despregamento, a seguridade ao evitar usar operarios en altura, a facilidade de dixitalización de certas accións e a accesibilidade para persoas de mobilidade reducida. Asemade, tamén achega certas complexidades como por exemplo a dificultade de aterraxe e despegue autónomo sobre plataformas flotantes e o voo na proximidade ou en contacto cunha estrutura.