Suxiren que os servizos de intelixencia rusos poderían rastrexar a actividade de Telegram

Telegram, o popular servizo de mensaxería fundado por Pável Dúrov, construíu a súa reputación global sobre a promesa de garantir a privacidade dos seus usuarios. Porén, unha investigación de Vazhniye Istorii desmonta esa imaxe e revela vínculos co aparato de seguridade ruso, acceso potencial do FSB a datos de usuarios e unha infraestrutura tecnolóxica xestionada desde Rusia.
A pesar de que Dúrov asegura vivir no exilio desde 2014, os rexistros da axencia fronteiriza rusa indican que viaxou máis de 50 veces á Federación Rusa desde entón, coincidindo co bloqueo frustrado de Telegram en 2018 e a súa crise financeira trala paralización do proxecto de criptomoeda TON por parte dos reguladores estadounidenses.
A clave está na infraestrutura: moitos dos servidores de Telegram están xestionados por unha empresa chamada Global Network Management (GNM), rexistrada en Antigua e Barbuda, pero cunha operativa ligada a Rusia. O seu dono, Vladímir Vedénev, é un cidadán ruso con oficina en San Petersburgo e acceso exclusivo aos servidores de Telegram en varios centros de datos, incluído un en Miami.
GNM ten vínculos directos con empresas que prestan servizos ao FSB, como Elektrontelekom, que traballa no mantemento de redes de comunicación secreta da axencia. A súa rede de enderezos IP conecta tamén con GlobalNet, antigo provedor principal de Telegram en Rusia e operador de plataformas de inspección profunda de paquetes (DPI), que permiten espiar o tráfico dixital.
A pesar das reiteradas declaracións públicas de Dúrov defendendo a liberdade e a confidencialidade, os expertos sinalan que Telegram non emprega cifrado punto a punto por defecto e que revela identificadores de dispositivos sen cifrar, facilitando a súa monitorización. A tecnoloxía que emprega permite seguir a pista dos usuarios, identificar redes de contactos e mesmo determinar a súa localización.
Casos documentados por Wired e organizacións como o Primeiro Departamento mostran que as autoridades rusas accederon a contidos de chats considerados secretos sen necesidade de manipular os dispositivos dos usuarios. A recente vixilancia de bots ucraínos utilizados por cidadáns rusos para enviar información tamén evidencia que as autoridades poden monitorizar comunicacións internas sen orde xudicial.
Finalmente, o mito da liberdade promovido por Dúrov tamén se pon en dúbida polas súas actuacións durante as protestas de 2011. Segundo documentos filtrados, VKontakte, rede social que tamén fundou, entregaba datos masivos de usuarios ás forzas de seguridade e creaba grupos falsos para desinformar e dividir os manifestantes. Estas accións, lonxe de resistir á presión do Kremlin, contribuíron á súa lóxica de control e represión.