Meta presentou Muse, un novo axente persoal de intelixencia artificial deseñado para executar tarefas, propoñer ideas e avanzar de maneira autónoma nos obxectivos que lle encomende o usuario. O servizo xa comezou a despregarse en EE.UU. para iOS e Android, ademais de estar dispoñible a través de muse.ai, e chegará proximamente ás lentes de IA.
Muse pretende funcionar como un asistente co que o usuario se comunica mediante mensaxes, tanto desde a súa propia aplicación como directamente a través de WhatsApp. A partir dunha instrución pode, por exemplo, enviar correos electrónicos, reservar viaxes, abrir un navegador, cubrir formularios ou negociar en nome do usuario.
O sistema tamén está pensado para encargarse de obxectivos que requiren máis tempo. Muse pode elaborar un plan, coordinar recursos e continuar traballando aínda que o usuario peche a aplicación, interrompendo a súa actividade cando necesite autorización para unha acción sensible, como enviar un correo ou realizar unha compra.
A memoria é outra das características centrais. Muse pode conservar información relevante para utilizala posteriormente e facer propostas sen que o usuario teña que solicitala expresamente. Entre os exemplos proporcionados figura transformar nunha lista da compra unha receita gardada en Instagram, preparar un menú para unha cea ou ter en conta as restricións alimentarias dos convidados ao preparar as invitacións.
O funcionamento do axente baséase en Muse Spark, presentado como o modelo de IA máis avanzado de Meta ata o momento para tarefas de tipo axente.
Unha máquina virtual dedicada para o axente
Meta desenvolveu para Muse unha infraestrutura específica denominada Muse Secure VM. Trátase dunha máquina virtual dedicada na nube que alberga o axente, os datos do usuario e as credenciais dos servizos conectados.
A arquitectura incorpora ademais un segundo axente, denominado Sentinel, separado de Muse a nivel do sistema. As accións de Muse que requiren acceso a Internet deben pasar pola súa autorización, incluídas aquelas nas que sexa necesaria a intervención do usuario.
As credenciais tamén se manteñen separadas do propio axente. Muse pode utilizar contrasinais ou datos de pagamento almacenados de forma segura sen ter acceso ao seu contido. O sistema mostra ademais un rexistro das accións realizadas e das que ten previsto executar.
O usuario pode decidir que aplicacións conecta con Muse e que permisos concede a cada unha. No caso do correo electrónico, por exemplo, pode limitar o acceso á lectura ou permitir tamén o envío de mensaxes no seu nome. Estes permisos pódense modificar ou revogar posteriormente.
Meta asegura que as conversas e os datos almacenados na máquina virtual non se comparten cos seus sistemas publicitarios. Tamén existe a opción de impedir que as interaccións se empreguen para adestrar os modelos de IA da compañía, así como de pedir a Muse que esqueza información concreta que teña almacenada na súa memoria.
Compras con proteccións de Stripe
Muse tamén pode realizar compras en Internet. Para os pagamentos, o axente pode utilizar Link, o sistema desenvolvido por Stripe, que xera unha tarxeta de uso único para evitar que os datos da tarxeta real do usuario queden expostos aos comercios.
Muse é, segundo Meta, o primeiro axente de IA cuberto polas proteccións de compra de Link, que inclúen determinadas coberturas para artigos danados ou perdidos, baixadas de prezo e devolucións sen custos en compras que cumpran os requisitos. Meta prevé engadir posteriormente Shop Pay e compatibilidade con 1Password para permitir o uso das credenciais que o usuario xa ten.
A compañía tamén prepara Muse Confidential VM para finais de ano. Esta modalidade cifrará a máquina virtual completa, incluídos os datos e as conversas, cunha chave que só estará en poder do usuario, de maneira que nin Meta poderá acceder ao seu contido.
Muse é gratuíto para a maior parte das funcións, aínda que contará con plans de subscrición para usuarios que necesiten capacidades adicionais.
