
O festival, que ten unha estreita relación co dixital (ben a través da súa web, deseñada de xeito impecable dende todos os puntos de vista, ou ben polo feito de que unha boa parte do exhibido foi realizado con tecnoloxías innovadoras), inclúe vinte sesións de proxección, tres concertos, obradoiros, relatorios e un foro.
A vontade dos seus responsables, Sara García e Ángel Sánchez, é a de subir cada ano un chanzo máis no camiño da opinión libre, do risco e da total independencia. En definitiva, Play-Doc (que vai xa pola súa cuarta edición) estase a consolidar dende Tui coma o máis semellante a unha porta anual á realidade, a que nos gusta e a que nos incomoda, malia que sexa unha realidade (igualmente real) vista, sentida e procurada por un director ou directora concreto. Con todo o que iso implica.
A edición máis indie do festival Play-Doc de Tui inaugúrase este mércores
Compartir Este Artigo

