Sony presenta unha nova demanda xudicial contra Udio

Sony Music Entertainment presentou unha segunda demanda por infracción de dereitos de autor contra a plataforma de xeración musical con intelixencia artificial Udio, na que acusa a empresa de copiar sen autorización 30.117 gravacións sonoras para adestrar os seus modelos de IA. A nova acción xudicial chega despois de que un xuíz federal rexeitase incorporar esas obras ao procedemento iniciado en 2024, aínda que recoñeceu expresamente que a discográfica podía reclamar por elas nun litixio independente.
A demanda foi presentada o 20 de xullo no Tribunal de Distrito do Sur de Nova York por Sony Music Entertainment e nove dos seus selos, entre eles Alamo Records, Arista Records, LaFace Records, Ultra Records e Zomba Recording. Segundo o escrito, as 30.117 gravacións constitúen só unha pequena parte das centos de miles de obras da compañía que foron identificadas dentro do conxunto de datos de adestramento de Udio mediante técnicas de pegada dixital de audio.
Sony sostén que o descubrimento de probas no primeiro procedemento permitiu inspeccionar os datos empregados por Udio para adestrar os seus modelos e localizar un número moi superior de gravacións protexidas. A empresa explica que inicialmente só puidera incluír unha pequena mostra debido ao descoñecemento da composición do conxunto de adestramento, xa que Udio se negara a revelar esa información antes do proceso xudicial.
A demanda lembra que Udio admitiu na súa resposta ao primeiro procedemento que os seus modelos foran construídos mostrando ao sistema «unha enorme cantidade de gravacións sonoras» e que entre elas «presumiblemente» se atopaban obras cuxos dereitos pertencían aos demandantes. Tamén recoñeceu que os seus modelos aprenden patróns presentes nesas gravacións para xerar música en estilos xa existentes.
Outro dos eixes da nova demanda é a acusación de que Udio obtivo boa parte das gravacións mediante stream ripping de YouTube empregando a ferramenta YT-DLP. Segundo Sony, este método permitía eludir os mecanismos técnicos de protección da plataforma para descargar copias permanentes de contidos destinados unicamente á reprodución en streaming, o que tamén constituiría unha vulneración da Digital Millennium Copyright Act (DMCA).
No texto tamén se cuestiona a defensa baseada no uso lexítimo (fair use) que Udio mantén no primeiro proceso. Sony argumenta que a actividade da plataforma é claramente comercial, que copia a totalidade das gravacións para desenvolver un produto capaz de competir coas obras orixinais e que prexudica tanto o mercado actual como o futuro das licenzas para empregar música no adestramento de modelos de IA. A compañía sinala ademais que Udio xa asinou acordos de licenza con diversos titulares de dereitos, o que demostraría a existencia dun mercado específico para este tipo de usos.
Entre eses acordos figuran Universal Music Group, Warner Music Group, Merlin, Kobalt, Believe e a National Music Publishers” Association. Sony destaca que, mentres Udio chegou a entendementos con eses titulares de dereitos, nunca aceptou licenciar o seu catálogo, polo que considera que a posterior procura de licenzas reforza o argumento de que a utilización inicial das gravacións sen permiso era ilegal.
A demanda formula tres reclamacións: infracción de dereitos sobre gravacións posteriores a 1972, infracción sobre gravacións anteriores a esa data protexidas pola Music Modernization Act e vulneración das disposicións da DMCA relativas á evitación de medidas tecnolóxicas de protección. Sony solicita unha orde xudicial que impida continuar coa actividade denunciada e reclama indemnizacións legais de ata 150.000 dólares por cada obra infrinxida, ademais de ata 2.500 dólares por cada acto de evitación das proteccións tecnolóxicas.