Científicos da Universidade de Vigo colaboran no deseño do láser máis potente do planeta

Lonxe quedaron os tempos en que na meirande parte dos miolos da cidadanía o termo “láser” ía ligado con nó estreito a outros tan escasamente construtivos como “armas” ou “guerras”. Nestes tempos, e logo dun intenso labor de reposicionamento de termos e significados, a esta tecnoloxía xa lle vai pasando coma a Internet, que apareceu sendo un instrumento ó servizo dos eidos militares (foi creada para asegurar o bo funcionamento do exército dos Estados Unidos logo dunha eventual guerra atómica), e foise facendo máis humana. O caso é que o láser ten moitas máis posibilidades das que se crían, como sinalan no xornal web da Universidade de Vigo os profesores Humberto Michinel e Daniele Tommasini, que están a participar co seu departamento no proxecto Extreme Light Infraestructure ELI.
Segundo apuntan os dous devanditos profesores (que desenvolven o seu labor de investigación na facultade de Ciencias de Ourense) a iniciativa serviría para achegar a construción do láser máis potente do mundo e para afinar (asemade) mediante determinadas aplicacións na mellora da nosa calidade de vida. Por exemplo: achegando fontes de enerxía máis limpas e sostibles cás que temos na actualidade entre mans ou subministrando remedios eficaces e xerais para doenzas das que, a día de hoxe, só podemos recuperarnos en certas circunstancias, como é o caso do cancro.
Con todo, a cousa non fica aí. Para os devanditos mestres, que pertencen ó grupo de investigación de Óptica Física do departamento de Física Aplicada, os camiños científicos que achegaría un láser desta índole e envergadura (unhas 1.000 veces máis potente có Megajoule de Francia ou o National Ignition Facility dos Estados Unidos) non serían precisamente poucos, e tanto podería poñerse ó servizo da visualización de imaxes médicas como dar respostas a un deses problemas da humanidade que xa semellaba non ter solución: que facer cos refugallos sobrantes da enerxía nuclear?
O ELI, que representa a primeira iniciativa tecnolóxica dedicada en exclusividade ó estudo da interacción láser-materia, aínda non ten sede física. Calcúlase que o seu emprazamento se decida nas vindeiras semanas, e é moi probable que sexa habilitado en Romanía ou en Francia, os países europeos que máis interese teñen amosado por albergalo.